نشست دوم از سلسله نشست‌های «زبان، مغز، شناخت» با سخنرانی، سرکار خانم دکتر آزیتا افراشی
به همّت گروه زبانشناسی شناختیِ انجمن علوم و فناوری‌های شناختی ایران نشست دوم از سلسله نشست‌های «زبان، مغز، شناخت» با سخنرانی، سرکار خانم دکتر آزیتا افراشی (استاد تمام زبانشناسی در پژوهشکده علوم شناختی و مغز دانشگاه شهید بهشتی و رئیس انجمن زبانشناسی ایران) و به مدیریت جلسه جناب آقای دکتر امید کریم‌زاده (استادیار فلسفه در پژوهشکده علوم‌شناختی و مغز دانشگاه شهید بهشتی) برگزار شد. در این جلسه، اعضای گروه زبانشناسی شناختی، اساتید برجسته زبانشناسی، و تعدادی از علاقمندان حوزه زبانشناسی شناختی در سالن سمینار پژوهشکده علوم شناختی و مغز دانشگاه شهید بهشتی گِرد هم آمدند و سایر شرکت کنندگان به صورت برخط شرکت کردند. دکتر افراشی در سخنرانی خود با عنوان «روایتمندیِ شناخت»، روایت را بخشی از شناخت دانستند و به نواحی از مغز که در فرایند روایت‌گری فعالیت میکنند اشاره کردند. علاوه بر آن، بر نقش فعال روایت در زندگی روزمره تأکید کردند و دو نوع روایتمندی را معرفی کردند، روایتمندی زندگی روزمره و روایتمندی ادبی. از نظر ایشان امروزه مطالعات میان‌رشته‌ای روانشناسی شناختی، زبانشناسی شناختی، بوطیقای شناختی و علوم اعصاب بر روایت شناسی، نشانگر آن است که انسان جهان، پدیده‌ها و رویدادهای آن را روایتمند درک می‌کند و نقطه آغاز، شکل‌گیری خُرد داستان‌هایی است که مبنای حرکتی-مکانی دارند. ایشان بحث را با یک پرسش پایان بخشیدند که اگر ماهیت روایی زبان، تفکر و ادبیات یگانه است پس ادبیّت یا literainess چیست؟ در بخش پایانی نشست نیز، جلسه پرسش و پاسخ با مشارکت حاضران و سخنران برگزار شد که به تبیین بیشتر مباحث مطرح‌شده و واکاوی مسئله ذهن روایتگر و شناخت روایتمند، به ویژه با تمرکز بر ادبیّت پرداختند.